wat als jij en je kind hsp zijn

HSP’ers onder elkaar

Aangezien ik zelf hoogsensitief ben, schrijf ik dit nu als mede HSP’er . Net als onze hoogsensitieve kinderen, beschikken we over een zinvolle eigenschap, maar komen we in twee situaties in de problemen. Wanneer we overprikkeld raken en wanneer we voor onszelf moeten opkomen als iemand die anders is maar “normaal”.

Ouders versus kinderen

Aangezien dit verhaal over minder over hoogsensitieve kinderen gaat en meer over volwassenen, zullen we aan deze problemen niet te veel aandacht besteden. We moeten er echter op z’n minst bij stil staan, want kinderen en hoogsensitieve kinderen in het bijzonder, zullen altijd worden beïnvloed door hoe ouders zichzelf ervaren en gedragen.

Uitstekende ouders

We moeten ook erkennen dat we uitstekende ouders zijn. Door deze eigenschap zijn we bijvoorbeeld beter in staat naar de behoeften van een kind te kijken en weten sneller wat er op dat moment moet gebeuren. Omdat we gevoelig zijn voor taal en ook voornamelijk signalen, zijn we instaat om iemands lichaamstaal sneller op te pikken. En is onze stijl van communiceren ook richting de kinderen, veel dichter bij hun eigen manier van denken. We kunnen hun zorgen en hun vragen beter begrijpen. Dat wil niet zeggen dat andere ouders dat niet ook kunnen, maar als HSP’er beschikken wij vaker over deze vaardigheden. Ik zeg dit dat dit soms best lastig is.

Vergelijken

We kunnen s’ochtends erg onrustig wakker worden voor weer een dag met de volledige verantwoordelijkheid voor zo’n veeleisende behoefte van een ander. En in plaats van onszelf te waarderen, vergelijken we onszelf teveel met andere, ouders of de voorbeelden uit verschillende boeken over ouderschap. Deze ouders lijken voor ons veel energieker en geduldiger en vol slimme oplossingen te zitten. Zij lijken er weinig behoefte te hebben om zich terug te trekken uit het gezinsleven of als ze het al doen, lijken ze er geen schuldgevoel over te hebben.

Moeilijk

Laten we er geen doekjes om winden hoe moeilijk het is om als HSP’er, ouder te zijn. We hebben onze tijd voor onszelf erg nodig, maar met een baby, zoals vele ouders wel weten, is er niet echt tijd voor jezelf. Vooral niet als je nog meer kinderen en een partner hebt (of als je een eenoudergezin bent, wat nog pittiger is). En stel dat je nog een baan, ouders hebt die hulpbehoevend zijn of andere verantwoordelijkheden hebt. Dan kun je het wel vergeten dat je nog de tijd vindt voor de dingen die jij nodig hebt, zoals een nacht ononderbroken slaap, creatieve bezigheden voor jezelf, de natuur in, mediteren of yoga beoefenen. Om jezelf even op te laden.

Wat niemand je vertelt

Andere mensen ”overleven” iets makkelijker zonder dit soort lastige ervaringen. Wij kunnen een tijdje zonder, maar na verloop van tijd kwijnen we weg. De pauzeknop is lastig in te zetten om bepaalde zaken even langs je heen te laten gaan. Kort nadat mijn zoon was geboren, keek ik geregeld naar een aantal tijdschriften op een rek en zag ik een artikel met als titel zoiets als “De hel van het ouderschap-wat niemand je ooit vertelt totdat het te laat is”. Het drong tot me door dat dit de afschuwelijke waarheid was. Ouderschap was inderdaad een hel en niemand had me ooit gewaarschuwd.

Welke roze wolk?

Je hoort dan alle blije verhalen en hoe gelukkig ze zijn. Deels klopt, maar als je dan een pittige zwangerschap hebt, een kind die veel hulp nodig heeft. Treft je dat wel hard en vraag je af waar is die roze wolk dan? Als HSP ouder die elke signaal van onrust in je kind voelt en het kind ook weet dat jij degene bent die weet wat het kind nodig heeft. Kan je deze signalen niet negeren, als je partner niet-hooggevoelig is en makkelijker deze signalen kan negeren. Hierin wil ik niet zeggen dat de niet hoog gevoelige partner slecht is.

Kwetsbaar

Wordt de druk groter, zonder dat je een overbezorgde ouder bent. Een kind met hooggevoeligheid wat op de wereld is gekomen, is gewoon kwetsbaar. En is zoekende wat hij of zij hoort, ziet en voelt. En als je ouders ongerust maken, en je kind is hoogsensitief geboren, gaat hij of zij feller reageren op onrust. Je hebt niet door dat dit kind ook hoogsensitief is. En het kind weet totaal niet waar alle impulsen vandaan komen. Het enige is, wat ze willen is rust, door te gaan reageren om een uitweg te zoeken. Ze gaan hard huilen, het hele lichaam gaat alle kanten op. Vluchten gaat niet, goed bedoelde geluiden van rammelaars kunnen triggers zijn. Gekletter van de afwas of stofzuiger, hoge tonen is gewoon eng. Fel licht die steeds beroep doen op hun reflexen. Als je bedenkt wat een kind vanuit een wiegje allemaal op zich af krijgt. Niet voor niks was de mooie regel bedacht: rust, reinheid en regelmaat. Jij als ouder kan voor rust in de tent zorgen door alleen deze regel met zorg toe te passen.

Ondersteuning

Als HSP ouder, voel je wat je kind nodig hebt. Als dit lukt en je kan beter omgaan met je gevoelens, prikkels en weet wat je grenzen zijn. En een lieve partner of familie hebt die jou graag hierin ondersteund, werk dat voor jou als ouder en kind heel goed. De ouder hoeft niet op zijn tenen te lopen, kan even uit de prikkelzone stappen. En je kind voelt dan de rust van de ouder waar deze ook weer niet op hoeft te reageren. Zo creëer je voor jezelf rust en kan je volop genieten van het ouderschap. Als ik destijds had geweten dat ik een HSP’er was en wat ik voelde en wat ik van mijn kind voelde, had ik heel wat meer rust gehad en kunnen genieten van mijn kinderen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *