Waarom Zijn Mensen Eenzaam, Zensitivity,eenzaamheid ouderen,eenzaamheid voelen,eenzaam voelen, oorzaak eenzaamheid

Waarom zijn mensen eenzaam, een vraag die nu veel gesteld wordt

Ik vraag mij af waarom mensen steeds vaker eenzaam zijn en dan vaak aan de antidepressiva zitten. Zijn de mensen van deze tijd ongelukkiger dan vroeger? Ik denk graag hardop. Wat zou het zijn? Is het de druk van de maatschappij, de overheid, familie of vrienden? Moeten we in deze tijd nou zoveel weten en kunnen? Moeten we de beste banen hebben en het meeste geld verdienen?Een carrière najagen? Waar doen we het voor? Voor wie, voor ons zelf? Of voor het gevoel dat je ergens bij wil horen? En ondertussen zijn we aan het vereenzamen. Wat maakt het dat veel mensen last hebben van zichzelf en zich eenzaam voelen.


Zelfhulp boeken eenzaamheid

Ik heb zoveel vragen en als je opzoek gaat naar antwoorden, hoor je vaak zoveel tegenstrijdigheden. Eigenlijk weet iedereen het heel goed. Er worden met bosjes zelfhulpboeken geschreven en uitgegeven die je vertellen hoe je eenzaamheid kan oplossen. Deze boeken schreeuwen je van alles toe: ”Als je dit boek koopt dan”…. dan wat? De zoveelste stappenplannen naar geluk. Zit geluk in een boek? Word door het lezen van deze boeken je eenzaamheid opgelost? Ik klink misschien cynisch, maar ben het niet. Het roep voor mij veel vragen op. Vele boeken op het gebied van psychologie en hulpboeken heb ik gelezen uit, gewoon uit nieuwsgierigheid. Hebben zij de oplossing gevonden van onze problemen? Wat ik mij bij sommige afvraag of de verhalen verzonnen zijn of dat ze deze echt hebben meegemaakt. Of verhalen van andere overgenomen hebben om een boek te schrijven, waarin ze hun oplossingen op projecteren. Ondertussen niet weten hoe het werkelijk voelt om in die situatie te zitten.

Je hoort het al ik ben niet heel erg van de boekenwijsheid, ik snap dat sommige daar wel baat bij hebben. Boeken praten niet terug als je vragen hebt over bepaalde onderwerpen, ondertussen wordt er van alles beloofd. Als je de stappen volgt ben je van je eenzaamheid af en angsten worden opgelost. En het lukt je niet, dan heb je het niet goed gedaan of zit je teveel in een slachtofferrol. Niet ieder boek is voor jou geschreven, al heb je twintig keer doorgelezen, als het kwartje niet valt hoe je het moet toepassen, bij wie ligt het dan. Eenzaamheid is zo groot en niet altijd kan je de schuld bij iemand neerleggen, de omstandig heden zijn niet altijd zo zwart/wit. Dat maakt het daarom zo moeilijk om hier een pasklare oplossing aan te bieden.


Eenzaam zijn in een snelle maatschappij

Ik merk veel dat in mijn omgeving mensen zoveel willen, je wordt er vermoeid van. We willen wel dit en moet dat nog doen, maar dat wil ik ook weer niet. Afspraken maken, feestjes aflopen, koffie dates organiseren, workshop organiseren, social media bij houden, zodat mensen zien wat je doet. Hoe vermoeiend is dit, om steeds te kijken wat een ander doet? Ja, ik moet mezelf ook hierin afremmen. Ook ik dreig erin mee te gaan en waarom eigenlijk? Word ik er zoveel beter van? We blijven in deze kuddegedrag lopen. We spiegelen er lekker op los. Ik snap het wel dat mensen zoekende zijn. Je wil ook graag gezien worden, is iets menselijks toch? De drang om bij een groep te horen is groot, alleen de regels zijn zo streng dat jezelf soms opzij moet zetten om aan de wensen van een groep te kunnen voldoen. Als je dit niet kunt bijbenen en afspraken moet afzeggen om niet stuiterend door het leven te gaan, oftewel je grens aangeeft. Wordt je snel niet meer uitgenodigd en ben je een afvallige. En dan zie je ineens hoe beperkt zo’n snelle leven is, dat je op deze manier steeds minder vrienden over houdt.


Eenzaam en Social Media

Hoe vaak kijk jij op Facebook, instagram, snapchat etc. Als je deze berichten moet geloven hebben veel mensen een geweldig leven. Je hebt van die mensen die veel aandacht weten te creëren, geweldige comments krijgen op hun post. Dan vraag je je af, zijn het gemeende reacties of hoop je dat andere ook jou zien en een reactie geven op jouw post? Dat is het leven op social media: zien en gezien worden. Een wedloop van hoeveel volgers je hebt… Achhh lieve mensen, ik heb een tijdje lopen koekeloeren naar hoe mensen hun volgers krijgen. Ik ben er van genezen en vaar mijn eigen route al heb ik er niet tig per dag. Er zijn van die geweldige tools voor, of je creëert win actie’s om mensen te bewegen je te liken en te volgen. Deze actie zijn van korte duur. Degene die hier heel actief in zijn liken om de prijs en unliken je daarna.


Vriendschapsverzoeken

Of wat me nu te binnen schiet, wat bij mij ook gebeurt, vele vriendschapsverzoeken die je binnen krijgt. Verzoeken die draaien alleen om je like op hun pagina. En verder geen berichtje over wie je bent en waarom je een verzoek doet. Ik vraag mij af wat de waarde is van vriendschappen op social media is. Oké, ik moet zelf ook niet zo hypocriet doen. Ik vind het ook fijn dat ik volgers heb, in de hoop dat ze de post van mij interessant vinden. Iedereen heeft behoefte aan erkenning voor zijn of haar werk. Ik geloof in verbinden en mijn tactiek is nu anders. Ik heb geregeld leuk chats met mensen, over wie ze zijn en er komen mooie verhalen uit. Ze breken open, omdat ik ook open ben. En vooral omdat ik geïnteresseerd ben in wie ze zijn. Het leuke ervan is dat ze vaak ook hooggevoelig zijn. Onbewust ga je een connectie aan met anderen die in hetzelfde energie veld zit. Dat maakt social media ook weer dragelijker. En kijk ik niet meer naar die geweldige facebookpagina vol likes en comments. De gene die niet zoveel van dit hebben, zijn veel interessanter… Op deze manier maakt het dat je social media anders gebruikt. Dan merk je dat mensen ook zoekende zijn en opzoek naar mensen met dezelfde interesses en energie.


Mijn tip om de eenzaamheid te verzachten

Wat ik in mijn verhaal probeer aan te geven, hoe harder je gaat schreeuwen, je toch de juiste aandacht niet gaat krijgen. Of je moet een mooi koppie hebben volgens de normen van…van wat? Mensen die zo in modelblaadjes kunnen staan, fotogenieke uitstraling hebben .. dat scheelt een hoop werk. Jij en ik weten dat een goodlooking foto veel succes heeft. Oké, photoshop of andere appjes die je foto’s nog beter kunnen bijschaven zijn er dan ook nog. Vele hebben de looks niet om op die manier de aandacht binnen te hengelen. Ik ben realistisch, als ik zie ik wat het verschil is als je ”knap” bent of niet volgens de norm eruit ziet. Je krijgt gewoon veel makkelijker volgers etc Ik haat profielfoto’s van mezelf en heus, ik ben niet zielig. Gewoon eerlijk en reëel, dat is niet erg. Ik weet van mezelf wel dat de inhoud en wat mijn hart uitstraalt gewoon goed is. Daar ben ik over uit. Luister naar je hart en voel wat iets met je doet. Maak op basis van dat je keuze en niet wat je denkt wat een ander wil. Zal ik je een geheimpje vertellen, al die cool lookingspersonen moet ook heel hard werken om hun ego omhoog te houden. En op die manier hebben ze hun eigen frustratie waar ze op hun manier weer eenzaam denken te zijn. Zoek mensen online op en maak een praatje, wie weet volgt hier een leuke connectie. Je weet het maar nooit wat hier uit voortkomt. Ik kan jouw eenzaamheid niet oplossen, maar je wel een stukje helpen. Doe wat bij jouw past…


Pijnlijke momenten

Dit kan alles kan soms pijnlijke momenten geven. Hoe meer je naar luistert naar jezelf, des te beter het gaat. Ja, en soms schiet ik in mijn hoofd en schreeuw ik dat alles stom is. Waarom is er niemand die mij wil helpen. Als mijn emotie met mij aan de haal gaat, is dat beetje gevoel even uit balans. Het gevoel dat normaal in zachtheid tegen je spreekt is nu even de boeman. Ik vergeef mezelf dan weer als ik een uitbarsting heb, bedenk dat ik steeds strijd voer tegen mezelf. Als er ook hormonen in het spel zijn, dan verlies ik het helemaal. Ook als je gekwetst raakt door iemand zijn opmerking, die je normaal kan afslaan, maar nu als een bom inslaat. Het grappige is dat ik dan mezelf dan herinner aan de Juriaanse methode. Het geeft me ook rust dat ook hij niet altijd zijn methode kan toepassen. Lang leve dat iedereen zijn moment heeft.. Dat we mogen blijven leren….

Dan de vraag waarom veel mensen aan de antidepressiva zit? Wat ik denk, buiten dat sommige mensen bepaalde stoffen missen die ze niet in hun hersenen aanmaken, het de druk van de maatschappij is en dat ze niet durven om een keuze te maken om bij zichzelf te blijven… Veel mensen durven niet toe te geven dat ze zich eenzaam voelen, steeds meer afzakken en depressief raken. Mijn tip durf hulp te vragen en vraag je af waar wordt je blij van.

Als je wil weten wat de Juriaanse methode is luister dan naar dit interview. O, ja bestook hem niet met ik wil ook de Juriaanse methode leren. Deze naam heb ik verzonnen…en ik weet niet of hij dit onthouden heeft. 😉

Misschien vind je deze blogs ook interessant

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *