Mijn leven met een narcist De bewuste Zomer - zensitivity.nl - narcisme

Mijn leven met een narcist: De bewuste Zomer

Waren we ook nog met het gezin op vakantie geweest, dat was een andere vakantie dan anders. Deze vakantie was namelijk ook de allerlaatste met ons gezin. De kinderen hadden misschien wel iets gemerkt, maar ik denk dat dit minimaal was. Ik trok mij s’nachts meestal terug. Door alle sores kon ik slecht slapen. Omdat ik slecht sliep, ging ik s’nachts mijn bed maar uit. En wat wandelen om mijn hoofd op orde proberen te krijgen. Mijn gedachtes maakte overuren.

Diverse vragen:” hoe nu verder’. Ik zag wel in dat het zo niet echt veel langer door kon gaan. Tegelijkertijd kreeg ik ook angst en paniek gevoel. Het idee om stappen te gaan onder nemen. Het gevoel dat ons gezin uit elkaar zou vallen. Met deze gedachtes werd ik zo intens verdrietig. Het idee dat ik mijn kindjes niet een mooie hechte fijne, warme, liefdevolle familiaire, opvoeding zou kunnen geven. Ik had ze dit zo graag gegund zoals ik het kreeg van mijn ouders,betreurde me enorm!!

De tijd verstrek en kwakkelde we verder. En steeds als ik mijn gevoel met mijn ex wilde delen, werd ik niet serieus genomen. Of vond hij het nodig om mij eraan te herinnerde,dat ik Niets was zonder hem. En dat alles om mij heen van hem was, dus met andere woorden; ”wat wil jij dan?”

Rond september dat kwam hij met de mooie belofte. Hij zag op dat moment misschien wel in dat ik echt op was van alles. Hij gaf aan dat als we met kerst met het gezin heerlijk op vakantie zouden gaan, alles echt beter zou gaan worden. Hij gaf mij een weer een klein lichtpuntje, waar ik dan naar uit kon kijken.

Met deze vakantie in mijn achterhoofd, kon ik de relatie weer even aan. Alhoewel ik echt van binnen wel gebroken was, nadat er zo veel gebeurt. Wil ik jullie alleen grote lijnen en in de milde vorm mijn verhaal vertellen. In het belang van andere kan ik er niet diepere op in gaan. Ik putte weer wat hoop om met elkaar op vakantie te gaan. En daar naar uit te kijken, dus zo gingen we tot die tijd gewoon door. Ook al ontstonden er regelmatig spanningen, ruzies, onrust en wantrouwen richting elkaar. Doordat ik de kinderen op nummer 1 zetten en mijn schouders eronder te zetten om hun te beschermen en niet te zeuren ging alles gewoon door. Hij vond mijn zeuren vaak zeiken.

Helaas werd ik nog steeds fijntjes door hem eraan herinnerd, dat alles wat ik zag in en om het huis. Dat alles van hem was…brrrr. En dat was niet waar, want ik had ook spaarcentjes in het huis gestoken. Maar over dat deel werd over gezwegen. Ik gruwelde ervan als hij zei; ”kijk eens om je heen….da’s allemaal van MI ondertussen op zijn borst kloppend.” Oh, wat voelde dit naar en kleinerend, zo vreselijk!

Tot de beruchte maandagavond in oktober. Het was de avond van Halloween, ik werd s’avonds gebeld door hem. Hij was aan het werk en vroeg mij of mijn reis verzekering ook op zijn naam stond. Waarop ik niets vermoedend antwoordde: ”Ja hoe dat zo?” Heel raar, maar daar reageerde hij verder niet op en hing vervolgens op. Het enige wat hij zei dat hij het vanavond wel zou uitleggen.

Die avond kwam hij thuis en vertelde mij dat hij op vakantie zou gaan. In deze vakantie wilde gaan boxen(?!). Waarop ik zei; ”okay, moet je daar niet eerst met mij in overleg ofzo?” Waarop hij antwoordde:”hoezo? Ik betaal toch zelf, het is mijn leven!” Toen vroeg ik voorzichtig:” maar wanneer ga je dan?” Waarop hij zonder enige emotie antwoordde: ”oh met kerst.”

Wauw! Ik dacht dat ik bevroor en tegelijk in de brand stond. Ik stamelde onthuts nog uit: ”we zouden we toch met ons gezin op vakantie gaan.” Wat hij enkele maanden geleden voorstelden en beloofd had. Poeh, wat voelde ik me enorm bedrogen en belogen. Ik ben in tranen toen naar bed gegaan en was wederom weer voor de zoveelste keer zwaar teleurgesteld!!

Na de teleurstelling van deze gebeurtenis is het alles zo hoog opgelopen. Er die avond een enorme ruzie is ontstaan, dat het uiteindelijk helemaal is geëscaleerd. Dit resulteerde dat mijn ex de benen had genomen en vervolgens die nacht niet thuis kwam.

De volgende dag kwam hij terug naar huis. Er was deze avond zoveel gebeurt, dat ik mijn ouders had geïnformeerd en die zijn s’nachts direct naar me toe gekomen. Zij zagen ook wel in dat het nu echt de laatste keer was en dat het nu echt over en uit was tussen ons.

Ik ga niet te diep op in wat er zich heeft afgespeeld, maar kan jullie wel vertellen dat vanaf dat moment de dagen vreselijk waren. De dagen waren gevuld met stress en zorgen. Ik was ondertussen niet meer welkom in de zaak. Zelfs de klanten werden niet geïnformeerd over mijn afwezigheid. Het ging zelfs zover dat ik snel op zoek moest naar een passende woonruimte. Neem van mij aan, dat was iets wat erg pittig was.

Ook kreeg ik de taak, omdat mijn ex aangaf dat hij dat niet kon, om in mijn eentje aan de kinderen te gaan vertellen dat we uit elkaar zouden gaan. Ik moest gaan vertellen dat wij opzoek moesten gaan naar een huis waar we met zijn drieën gingen wonen.

Hoe bijzonder was het, dat onze dochter hierop vrij rustig reageerde. Zij had al zo’n vermoeden en helaas was zij ook regelmatig getuige geweest van onze ruzies! Onze zoon vond het wel erg vervelend, die zag het niet helemaal aankomen en dat was ook niet verwonderlijk. Hij was ook nog iets jonger om alles goed te begrijpen.

Hoe lief was het dat onze dochter direct en actief op zoek ging naar een passende woonruimte op internet. Ik vond het heel erg knap en ze flikte het ook nog om iets te vinden. Zij vond vlakbij mijn ex zijn huis, een woonruimte voor ons waar we binnen een maand in konden.

Terwijl de stress hoger en hoger op liep en de wederzijdse advocaten hun werk gingen doen, brak er voor mij een soort rouw periode aan. Ik moest mensen op de hoogte gaan brengen en ondertussen heel veel regelen. Voor mijn gevoel had ik enorm gefaald, want ik hield nog steeds van mijn ex ondanks alle tegenslagen en teleurstellingen.

Mijn vorige blogs gemist? Lees hier ook mijn andere columns.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *