human design als hulpmiddel bij burn out bij hoog risico beroepen-Zensitivity

A human life is one half of a breath of the earth

So it better be worth living it…

Maar als je niet weet hoe? Als je vast zit in een idee dat het leven maakbaar is? Als je denkt dat je van alles en nog wat moet presteren en neerzetten om het iets waard te laten zijn? Als je denkt dat er van alles bewezen moet worden en dat je aan allerlei gemeenschappelijk afgesproken waarden moet voldoen?

Dan wordt het echt een zware klus. Een klus die voor veel mensen dan ook regelmatig echt te zwaar is. En niet alleen fysiek, maar ook mentaal. En niet merkbaar, maar ook onbewust, doordat er allerlei lichamelijke klachten ontstaan waar we dan wel weer een pil voor hebben. Zodat we de oorzaak over kunnen slaan.

Navigeren

En toch hoeft dat niet. Er is een manier waarop je dit hele proces dat leven heet kunt invullen op een manier die voor je is bedoeld. Wakker worden in je eigen lijf. En dat is niet iets spiritueels, iets hoogdravends of iets wat voor maar een kleine groep mensen is weg gelegd. Het is eigenlijk heel erg banaal. We hebben namelijk allemaal een ingebouwd navigatiesysteem wat we kunnen volgen. Een navigatiesysteem dat werkt zonder dat we die hoeven instellen en zelfs niet aan hoeven te zetten. Ons eigen, unieke routekaart van ons leven. We krijgen deze allemaal mee. En dit navigatiesysteem zit NIET in ons hoofd. Ons hoofd zorgt er juist voor dat we de route nemen die NIET voor ons is bedoeld. Omdat we geneigd zijn aangetrokken te worden tot datgene wat we niet zijn. Iets wat onze genen van ons vragen omdat we het voortbestaan van onze soort (de mens) willen garanderen.

Ons lichaam is ons voertuig. En wij kunnen de passagier zijn in dat voertuig. Het is eenvoudig maar niet gemakkelijk. Want de kracht van onze geest, ons verstand, is enorm.

Als coach werk ik ook als mezelf. Ik kijk toe wat er uit mijn handen komt als ik type, hoor mezelf praten als ik iemand begeleid en voel mijn lichaam opgloeien als iets resoneert of juist wanneer er een diepe weerstand is op iets. En door als coach in contact te zijn met andere mensen, mensen die een vraag hebben waar ze al jaren mee rondlopen en waar ze niet uit komen, waar ze in vast lopen, of waardoor ze echt even niet meer weten hoe ze hieruit moeten komen, merk ik waar mijn eigen beperkingen zitten. En dat is goed. Want als je niet jezelf bent in dit werk, dan gaat dat ook ten koste van jouw eigen gezondheid. En daar is niemand mee geholpen.

Human design bij een burn-out

Zo kwam er een man bij me die in een burn-out was beland. Ik kende deze man al langer en ik vertelde hem over mijn eigen reis en hoe ik uit mijn burn-out was gekomen doordat ik me in Human Design had verdiept en daardoor mezelf had leren kennen. Hij gaf aan dat hij zelf ook doodmoe thuis zat en dat hij even afstand wilde nemen van alles wat er om hem heen was gebeurd. Ik heb hem aangegeven dat wanneer hij zich geroepen voelde hij welkom was, maar dat ik niet met hem zou werken zonder dat ik zijn design zou mogen analyseren. Daar stemde hij mee in.

Na een paar weken rust en afstand mailde hij mij zijn re-integratie plan. Een plan waarin hij exact had opgeschreven hoe hij wilde re-integreren en dat hij hierin zelf de regie wilde hebben. Dat was ook iets wat ik hem had geadviseerd nadat we een aantal keren met elkaar hadden gesproken over zijn design. Als hij leeft als zichzelf, als een Manifestor, dan is het van belang dat hij mensen informeert voordat hij iets gaat ondernemen, omdat hij hier is om impact te maken en hij ook daadwerkelijk veel impact maakt op anderen. Zoveel dat anderen dit af en toe echt als bedreigend ervaren, of waarin hij gewoonweg genegeerd werd en zelfs weg gepest.

In zijn re integratieplan had hij dus exact opgeschreven hoe hij wilde re-integreren en wat hij daarin nodig had. Vervolgens heb ik hem geïnformeerd dat ik graag naar zijn plan wilde kijken vanuit zijn design en hem daarin zou willen coachen. Zogezegd, zo gedaan. We planden een coachgesprek in en in dat gesprek vertelde ik hem wat ik las en hoeveel ik daarin las dat hij iets wilde leren of laten zien wat hij al lang in huis heeft. Dat hij eigenlijk zichzelf te kort zou doen als hij dit op deze wijze zou indienen, plus dat de kans groot zou zijn dat het niet zou worden gehonoreerd en dat het zelfs weerstand op zou leveren.

Ik heb hem vervolgens voorzien van iets wat wel conform zijn design passend zou zijn. We hadden een intensief en indringend gesprek samen en aan het eind van ons gesprek zei hij tegen me: “Marieke, ik heb heel veel zelfhulpboeken gelezen en onwijs veel aan zelfanalyse gedaan met allerlei leermeesters, maar dit wat jij hier hebt opgeschreven, dat is MIJN boek. Dit is wie IK ben. En zo kan ik doen wat voor MIJ kloppend is en past”.

En het enige wat ik doe, is kijken hoe iemand in elkaar is gezet, onder welke imprint van het universum deze is geboren en wat daarin het navigatiesysteem in petto heeft. En als ik dan mag horen dat dit herkend en erkend wordt en dat het ook echt een praktisch inzicht kan geven waar mensen mee verder kunnen, dan ga ik naar huis met een diepe tevreden zucht van voldoening.

Ik ben hier gekomen onder het “Left Angle Cross of Migration”. En dat wil zeggen dat wanneer ik als mezelf leef, mijn Strategie volg en mijn innerlijke Autoriteit eer, dat ik dan als coach en dus mens het volgende mag brengen:

“Als iemand met dit levensthema jouw pad kruist, wees je ervan bewust dat een interne of externe beweging kan gaan plaatsvinden”.

Dus als je klaar bent voor een interne of externe beweging, dan zie ik je graag op mijn fractal. Ik kijk er naar uit!

Marieke

Marieke heeft jaren bij de politie gewerkt en heeft uiteindelijk een switch gemaakt door mannen en vrouwen te begeleiden die in een hoog risico beroep (politie, defensie, zorgverleners en brandweer) werken. Vanuit haar ervaring waarin ze te kampen had met een burn out helpt zij nu mensen uit deze beroepsgroepen om meer inzichten te krijgen in hun geestelijke welzijn om te voorkomen dat ze in een burn out terecht komen of uit een burn out te helpen. Lees hier meer over Marieke Schnoing-Gels.

Vind je deze post interessant? Vergeet dit bericht niet te liken of te pinnen op Pinterest! Of op facebook en twitter te delen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *